++ PACKET TWICE...[NC] ++

ย้าย.....ย้าย

ย้ายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ย้ายอล้วจ้า!!!!

บ้านหลังใหม่

(จิ้ม F5!!!!)

 

จบแล้วววววว

 

ในที่สุดก็ติวเสร็จแล้วววววววว

(คราวนี้ก็เหลอลงสนามสอบ...เอิ๊กๆๆ)

มีเรื่องมาเล่าห้ฟังเยอะมากกกกกก

 

27/09/2009

 มาถึงหอ(ย่านลาดพร้าว 41)พี่สาว(ลูกของน้า)ตอนหัวค่ำนู้นแหนะ....(หอบข้าวหอบของมาประหนึ่งจะย้ายบ้าน)

ครั้งแรกที่เห็นพี่สาวนะ แบบ

 

โอ้ววววววว....

 

พี่คุ่ะไขมันที่เคยเก็บสะสมไว้มันหายไปไหนหมดดดดดดดด

ใยถึงผอมแบบนี้

พี่สาวแสนดีก็ตอบกลับมาว่า "ไม่มีตังค์...จน"

 

จบล่ะ!!

 

นอนเกือบสี่ทุ่มได้มั้ง(เพราะกว่าจะจัด ของเสร็จ)

ข้าน้อยนอนบนเตียงค่ะ...ไม่ผิดหรอกค่ะนอนบนเตียงจริงๆ(เตียงที่มีอยู่อันเดียวนห้อง)

ส่วนคุณพี่...โดนเนรเทศลงไปนอนกับพื้นค่ะ(อ๊ากกก....ตรุมันน้องแสนเลว!!!)

 

28/09/2009

แหกตาตื่นตั้งแต่ตี 5 นั่นกลัวจะไปหอการค้าไม่ทัน....(ติวที่มหาลัยหอการค้าค่ะ)

แน่นอนว่านาฬิกาปลุกดๆก้ไม่สามารถทำห้ข้าน้อยลุกออกจากวิมารเตียงอันแสนสุขได้ นอกจาก....

เสียงคุณพี่สาว...ของข้าน้อยเอง!!!!!

 

วันแรกพี่สาวผู้แสนใจดีกลัวหลง ทางมากมายเพราะประจักษ์ว่าข้าน้อยไม่เคยได้อาศัยอยู่แถวนี้...(เพราะปกติเมริงมาสยามแล้วก็เสด็จกลับ...ดังนั้น...จึงนั่งรถไฟฟ้าเ็นฉันเดียว....)

 

= = """"""...อนาถจิตตัวเองขิงๆ(___อ่านบล็อคพี่อรมากเกินไปทำให้เป็นโรคขิงลิสซึ่ม)

 

นั่งไอ้รถที่เขาเรียกว่า "ซูบารุ" ตอนแรกที่ได้ยิน"โปรเจ็กของโตโยต้า.."  (ซูบารุเคยเป็นโปรเจ็กของโตโยต้ามาก่อน)

พอเห็นรถเท่าแหละ!!!...คำแรกที่อุทานออกมา..."รถกระป๋อง!!"

(ที่แท้มันก็รถกระบะที่มีที่นั่งให้คนนั่งด้านหลังนั่นเอง ---แถวชลบุรีก็มีนะ...แต่ข้าน้อยเรียก"รถกระป๋อง")

 

นั่ง "กระป๋องออกมารอรถที่ป้ายรถเมย์....นานอยู่ประมาณ 15นาทีได้มั้ง...

เจ๊(คุณพี่)ก็บอกว่าต้องขึ้นรถสาย 92 คลองตัน-อนุสวรีย์...มันจะเป็นรถเมย์สีน้ำเงิน(ไร้แอร์___ก็ไม่ใช่ปอ.นี่หว่า)

 

(แปะหอการค้าซะหน่อย)

 

วันแรกรีบมาก...มากๆ...เพราะรู้ว่ายิ่งสายคนยิ่งเยอะ...

ไปถึงก็ลงทะเบียน...โชคดีได้ห้องสด

 

เข้าไปก็เรียนสิค่ะ(แบบฟิดเต็มที่)

แต่.....พิธืเปิดท่านช่างยาวนัก!!!!

 

แต่พิธีกรฮาได้ใจค่ะ...พี่ฟุกโกะกับพี่ปิงนั่นเอง~~

 วันแรกมาก็พูดได้คำเดียว.....

 

GATภาษาไทยติวเสร็จเร็วมาก(ไม่ถึง 2ชั่วโมงด้วยซ้ำ) นอกนั้นเป็น O-NETหมดเลยค่ะ(ซึ่งค่าน้อยยังเรียนรู้เรื่องอยู่)....จะมีก็แต่วรรณคดีบางเรื่องที่ไม่ได้เรียนเพราะตอนนี้อยู่ ม.5

 

ติวเสร็จเรื่องไม่จบ.....

คุณพี่ท่าน(หญิง).....ก็โทรมาตามข้าน้อย "เห้ย!!...นุ่นพี่อยู่สยาม...นั่งรถมาหาล่ะกัน"

 

ป้าง!!!ประจวบเหมาะ....ข้าน้อยก็ลากเพื่อนสาว(??)ที่เรียนอยู่หอวังนนไปสายมทันที....(เพราะเห็นมันบ่นจะไปอยู่แล้วอ่ะนะ)

 

ลงเซ็นเตอร์พ้อย....พามันไปเข้าห้องน้ำ(ชั้น 7)....ผ่านAKIBA...(กิเลสหนาอยากเข้าโว้ยยยยย)

 

(ยังจะแปะ)

แต่ก็ไม่ได้เข้า...

เพราะ....มันลากข้าน้อยตามหาวงโคฟ(ที่อาจจะมาซ้อม)

 

แล้วสุดท้ายก็ไม่เจอ...(แถมพาตรุแวะซอกต่างๆให้วุ่นวาย )พร้อมทั้งกระตุกกิเลส(กันอีกแล้ว)

 

"นุ่นเมื่อไหร่แกจะคอส...ฉากสวยไหมนุ่น...คอสซะทีดิ".....(แกคิดว่าข้าน้อยไม่อยากเรอะ!!...กระตุ้นทางวาจาโดยแท้รวมถึงมี BG เป็นแบล้กหลังให้ด้วยสินะ)

 

"รอสอบให้เสร็จก่อน.."เ็ป็นคำพุดที่ผืนจเหลือเกินนนนนนน...เพราะเริ่มคอสได้ไม่กี่เดือน...ก็ต้องกลับมาเรียน(ยังไงก็ต้องเอาเรียนไว้ก่อนล่ะว่ะ)

 

แล้วก็ยอมตัดกิเลส(ปิดหูปิดตาจ้ำอ้าวเดินเอาๆ)...ลากมันไปเอาของ(ของมัน)

 

หลังจากนั้นลงมาหาพี่ที่สยาม ณ Milk Plus....

(ยังจะแปะ )

 

สิ่งที่ข้าน้อยเห็นคือ....อาเจ๊แกกำลังเมาส์อย่างเมามันกับชาวฮอนเลนด์สองคน(ที่ป้าแกเล่าห้ฟังบ่อยๆ)

 

และด้วยความจน!!...นั่งเล่นในร้านโดยไม่ได้ส่งอะไรซักอย่างงง(นั่งรอจนกว่าอาเจ๊จะคุยกันจบ)

ฟังไปฟังมา....ก็เห็นว่าเขาอยากได้ชุดโกทิค....คุณพี่ท่านก็เลยอาสาจะพาไปร้านที่ขายของคอสเพลย์

 

แต่...

สุดท้ายผู้ตามก็กลายเป็นผู้นำ(ทาง)....= =""""

 

ข้าน้อยและเพื่อนพาไอ้คุณพี่และชาวฮอนแลนด์สองคนนั้นไปแถบทุกร้านที่พอจะนึกออก....

สุดท้าย...(เพราะเจ๊ฮอนแลนด์แกช่างเลือก...เลยเดินไปเดินกลับบ่อยมากก...ผ่าน ETUDE เป็นว่าเล่น)

 

เห็นพี่สาวบอกว่า"เจ๊เขาได้ กระโปรงแล้วก็เสื้อแล้วก็วกกลับไปร้านไหนสักร้านเพื่อไปซื้อหูแมว "

 

เนื่องเพราะข้าน้อยขอกลับมานอนที่หอก่อน...(อันที่จริงโดนไล่เพราะเจ๊ๆแกจะไปต่อที่ไบหยกแล้วต่อผับแถวสีลม...มั้ง)

 

อย่างที่พุดแหละไม่เคยอยู่แถวลาดพร้าว 41 เลยไม่ชินทาง...ประจวบกับยังนั่งรถเมย์ไม่เก่งนัก

 

รอรถกับเพื่อนหน้าพารากอน...รอนานมากมาย...รถติดได้อีกๆๆๆ

กว่าสาย 73ก จะมาข้าน้อยรอแถบนอน(เข้าใจว่ารถมันติด)...ส่วนไอคุณเพื่อนเหรอค่ะขึ้นรถกลับบ้านเรียบร้อย(ไม่มีห่วงตรุ)

 

ความฮาของชีวิตมันอยู่ตรงนี้....อยู่ตรง "วิ่งตามรถ" ดูบ้านนอกเนอะแต่...ถ้าไม่วิ่งก็ขึ้นรถไม่ทัน(และตรุก้ไม่ประสงค์จะรถอีกต่อไป)...เพราะมันดันขบอยู่เลนกลาง(ถนน)เลย...แล้วก็เป็นช่วงที่การจราจรเริ่มกระดืบได้(เรียกซะ)

 

 ตอนนั่งน่ะเรอะ(ไม่ใช่...ยืน)

ประสบการณ์ครั้งแรกนั่งรถคนเดียว(ที่นานขนาดนี้)...รู้สึกว่า...สนุก+เอ๋อ + มัน อย่างไม่ต้องบรรยาย.....(ปกติเขาจะกลัว+กังวลกันไม่ช่เรอะ__ถามจากประสบการณ์ครั้งแรกของเพื่อนสาว)

 

นั่งรถนานมากกก...กว่าจะถึงหอ...ดีที่มีคุณป้าใจดีลงป้ายเดียวกัน...แกก็บอกนะว่าแกจะลงภาวนาเหมือนกัน...เพราะบ้านแกอยู่แถวนั้น....(ไอ้เราก็เออออนึกดีใจด้วยซ้ำที่มีคนลงป้ายเดียวกัน)

 

และนับตั้งแต่นั้น....ก็นั่งรถเมย์คล่องขึ้น(เล็กน้อย)...

 

เพราะนับตั้งแต่วันนั้นข้าน้อยก็ถ่อสังขาร...ไปหอการค้าเอง...(เพราะคุณหญิง(พี่สาว)...ไม่ตื่น!!!!)

 

มีต่อ PAST 2 .....เพราะความเอ๋อ~ยังไม่จบ.....ก๊ากกกกกกกก

 

(แปะรูปคุณพี่สาวเป็นเกียรติซะนิด~~)

 

 

สวยไหมล่ะ!!!....เมพโว้ยยยยยย

 

และกันไม่ห้ลืมมมมมมม....

 

 

มีความภูมิจกับลุกนี้มากมายยยยยย~~~

 

เพราะเรารัก IDONS!!!!!!!!!!!!!